امر به معروف و نهی از منکر، فروع دین فراموش شده جامعه ما است. واجبی که اگر به آن عمل شود شاهد بسیاری از گناهان، کاستی ها و خیانت ها نبودیم. چند ماه پیش از همین منبر به جهت نصب چند تابلو بزرگ با تصویر مبتذل، تذکری مطرح گردید.

هیچ یک از کسانی که باید فردای قیامت پاسخگوی قدرت و اختیارشان باشند نمی تواند ادعا کنند که آن تابلو را ندیده اند. اینکه عکس بزک کرده ی زن { چه ایرانی، چه خارجی} عُلُم می شود، بلاشک سهوی نبوده و برای جذب بیشتر چشم ره گذران صورت می گیرد. آیا جلوگیری و تذکر نسبت به جمع آوری این عکس های مبتذل برای برخی که مسئولیت دارند کار سختی است؟ خیر؛ اما چون نمی خواهند کسی از آنها ناراحت شود و به خیالشان محبوب باقی بمانند، موضع نمی گیرند.

گاهی اشخاص ساعت ها راجع به وجوب امر به معروف و نهی از منکر و اثرات و آثار آن مطلب بیان می کنند، اما موقع عمل که می رسد، تفنگ سر پر هستند. واقعا که درست گفته:  زعمل کار برآید / به سخن رانی نیست؛

از دفتر مقام معظم رهبری راجع به نصب چنین تابلوهایی استفتاء گردید که دفتر معظم له چنین پاسخ داده اند:

شماره استفتاء: 271637
بسمه تعالی
 سلام علیکم و رحمة الله و برکاته
اگر مستلزم مفسده و ریبه بوده و یا موجب تهییج شهوت گردد، جایز نیست .
موفق و مؤید باشید
 

اگر کسی اشکال کند که نه، مفسده ندارد؛ می تواند یکی از این دو کار را انجام دهد تا معنی مفسده داشتن را متوجه شود. 1- از یک جوان سیزده تا 24 ساله بپرسد که وقتی به این عکس های مبتذل نگاه می کند چه حالی پیدا می کند؟ 2- همچنان که به یک منظره نگاه می کنید  10 دقیقه به این تصاویر مبتذل نگاه کنید، آن وقت مردم راجع به شما چه فکر می کنند.


دوستی می گفت: وقتی در منبر چیزی را تذکر می دهید بعضی تمایل پیدا می کنند که خلاف آن عمل کنند؛ به او گفتم امیدوارم این گونه نباشد زیرا آن وقت بسیاری فضیلت ها را از دست می دهند.

نوشته شده در تاریخ شنبه 18 آذر 1391    | توسط:     | طبقه بندی: منبر نقد،  تذکر اصلاح،     | نظرات()